بامداد ایمان
به امید بارش پیوسته ی هدایت قرآنی
شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387
پیش فهم های تفسیر آزاد قرآن کریم
نویسنده : محمد مجتهد شبستری
توضیح: مقاله حاضر، قسمت دوم مقاله "قرائت نبوی از جهان" نوشته محمد مجتهد شبستری است که چاپ آن در شماره 6 فصلنامه "مدرسه"، به توقیف آن منجر شد.
1 - مدّعاهای اصلی مقاله
مقاله "قرائت نبوی از جهان" که در فصلنامه مدرسه شماره 6 چاپ شد نظریهای فلسفی یا الهیاتی یا علمی درباره حقیقت کلام الهی یا وحی یا تجربه نبوی و مانند اینها نیست. آن مقاله نظریهای است درباره "چگونه مفهوم شدن" متن قرآن که دو مدعای اصلی دارد:
مدعای اول: بر اساس دادههای فلسفه زبان در دویست سال اخیر، قرآن (مصحف شریف) را به مثابه یک متن زبانی عربی قابل فهم برای همگان (اعم از مؤمن و غیرمؤمن) تنها به انسان (پیامبر اسلام) میتوان منسوب کرد و آن را کلام یک انسان باید دانست. نسبت دادن (اسناد حقیقی) مستقیم و بلاواسطه این متن با مشخصه یک متن عربی به خدا نه تنها مفهوم همگان بودن آن را از میان میبرد بلکه اصل "مفهوم" بودن آن را ناممکن میسازد. برای نسبت دادن این متن به خدا (کلام خدا نامیدن آن) باید یک "حَیث" یا "منظر" دیگر انتخاب کرد.
ادامه مطلب
نوشته شده توسط سید
در 16:40 | لینک ثابت
•
شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387
نفس در قرآن
نویسنده: عبدالرحمن شریفپور*
بسم الله و الصلاة و السلام علی رسول الله و آله و صحبه و من والاه اما بعد:
نفس یکی از واژههایی است که در قرآن به صورتهای گوناگون و به معانی مختلفی ذکر گردیده که این تنوع در معانی و کثرت بیان، خود دال بر اهمیت آن است. ما میخواهیم بررسی مجمل و مختصری درباره نفس داشته باشیم. و تفصیل و تفسیر آن را به اراده و عزم خواننده واگذار میکنیم. نفس درکتابهای لغت به معانی مختلفی ذکر شده که از جمله میتوان نفس به معنی روح و به معنی نیروی تشخیص و درک و به معنی خون و همچنین ذات انسان و فرَج و گشایش و غیره اشاره کرد. اما در تعریف نفس، بدون مد نظر داشتن تعاریف فلاسفه پیرامون آن، اختلافات زیادی میان علماء مسلمانهاست، و ما به قسمتی از تعریف ابن ابی العز حنفی بسنده میکنیم. و آن اینکه نفس: بر اساس دلالت کتاب و سنت و اجماع صحابه و ادله عقلی، جسمی است که ماهیتش مخالف این جسم محسوس است، و نورانی و والا و سبک وزنده ی متحرکی است که در جوهر اعضاء نفوذ میکند، همانند جریان آب درگُل و جریان روغن در زیتون....
ادامه مطلب
نوشته شده توسط سید
در 16:33 | لینک ثابت
•
شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387
قرآن بخوان
آنگاه که درون خویش را از خود تهی یافتی و بیرون را خالی از خدا،،...
«قرآن بخوان»
آنگاه که در دریای خروشان زندگی، در چنگال طوفان جهل و ترس اسیر شدی، و ساحل صلاح و صلح و کشتی نجات و رهایی را آرزو کردی،،...
«قرآن بخوان»
آنگاه که، عقلت، احساساتت را به بند کشید و «فکرت» عشقت را، و قوهی پیوستن به یزدان به نیروی عرفان را، از دست دادی...
«قرآن بخوان»
آنگاه که در کوچه باغهای یأس، حیران و سرگردان، ناامید و پریشان، در جستجوی قطرهای آب کشتزار خشک و قحطی زده اندیشهات را تسلی میدهی، از دریای بیکران امید لختی برگیر و...
«قرآن بخوان»
ادامه مطلب
نوشته شده توسط سید
در 16:27 | لینک ثابت
•

