همانطوری که مشاهده می شود این آیات نمی توانند دلیلی برای منع باشند بنا بر دلایل زیر :

1-     این آیات در سوره های مکی آمده ودرسوره های مکی احکام تکلیفی آنهم در حوزه ی آداب قرآنی وجود ندارد .

2-     این آیه یک آیه ی خبری است نه امری وبرای استنباط فعل امری بایستی دلیلی منطقی زبانی وبیانی باشد که هیچ گونه قرینه ای برای دریافت وفهم فعل امری وجود ندارد .

3-     در این آیه از ملائکه وفرشتگان خبر داده شده  زیرا بشریت هیچ گونه دسترسی به کتاب مکنون ندارند ودر اینجا از مصحف ویا قرآنی دیگر سخن نرفته بلکه ضمیر یمس به قران کریم در کتاب مکنون بر می گردد ونه غیر آن.

4-     لای قبل از یمسه لای نافیه است یعنی جز مطهرون آن را مس نمی کنند وگرنه در دنیا همه کس از کافر ومشرک وغیر طاهر واگر لای ناهیه می بود بایستی کسی غیر از طاهر آن را لمس نکند واین امری است که هیچگاه انجام پذیر نیست .

5-     با نگاهی به قرآن در اینجا قرآن می خواهد گفتار مشرکین را نفی نماید که قران را سخن جن ها می دانستند ودر اینجا بیان می سازد که هیچ کسی نمی توند چیزی بر آن بیفزاید ویا کم کند وبا پاکی ودر مسیر حمایت فرشتگان بر پیامبر (ص)فرود می آید همانطوری که در جاهای دیگری در قرآن بر این امر تأکید شده مثل آیه های :11 تا 17 سوره ی عبس آمده است که می فرماید : (كلا إنها تذكرة   11  فمن شاء ذكره  12      في صحف مكرمة   13     مرفوعة مطهرة  14     بأيدي سفرة  15   كرام بررة 16 ) ترجمه: نبايد چنين باشد ! اين آيات ( قرآني و شريعت آسماني ) يادآوري و آگاهي است و بس . پس هر كه خواهد از آن پند گيرد ( و هركه خواهد سرِ خويش گيرد ) . در نامه‌هاي گرامي و ارجمند ضبط و ثبت است ( نامه‌هائي كه ) فرا و بالا ( از كلام بشر ) و داراي مكانت و منزلت والايند ( و دور از هرگونه تحريف و آميزش ) و پاك ( از هر نوع شائبه خرافات و عقائد باطل و فاسد ، و زدوده از نقص و كم و كاست ) هستند . بر دستان فرستادگانی(حاملان پیام الهی برای بشریت از طرف خدا) که  (فرشتگانی ) كه بزرگوار و نيكمنش و نيكوكردارند. همان فرشتگانی که در سوره ی قدر به آنها اشاره شده : (‏ تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍ(سوره قدر آيه  4‏))   ترجمه : ‏‏فرشتگان و جبرئيل در آن شب با اجازه پروردگارشان ،  باپياپي  مي‌آيند براي هرگونه كاري ( كه بدان يزدان سبحان دستور داده باشد ) .

6-     در تمام دوران پیامبر (ص )اشکالی که مشرکین بر پیامبر وارد میدانستند این بود که قرآن بصورت واحد ودر یک مصحف چون صحف ابراهیم وموسی نمی آید وبرای همین در تمام دوران رسالت در یک مصحف جمع نگردید پس این امر در مکه برای چه سببی فرود آمده ؟؟!

• این چگونه کتاب هدایتگری است که به کودک اجازه ی دست زدن به آن را نمی دهند،زن در هر ماه چند  روزی حق دست زدن به آن را ندارد،مردان وزنان بدون غسل حق دست زدن وخواندن آن را نداشته باشند ،اگر آن را برای خود معنی وتفسیر نمایی تکفیر شوی ، جز عده ای قلیل معنای آن را در نیابند .
• بعضي از فقها را نظر بر اين است كه خواندن قرآن براي زن حائض را جائز است اما از حفظ !!ويا با پوشيدن چيزهاي كه مانع تماس مستقيم آنان با خود قرآن گردد ، گویا کاغذ وصفحات قرآن از خود قرآن وپیام آن مهمتر هستند  .
• در گذشته براي حفظ قران وماندگاري آن مخصوصاً در دوران خلافت براي نوشته ي قرآن اهميت فوق العاده اي بود چون هنوز قرآن به صورت كنوني منتشر نشده بود اما در دوران عباسيان واموي حتي بسياري از مسيحي ها ويهودي ها از راه نوشتن قران ارتزاق مي نمودند وتعدادي از فقها در اين امر اشكالي نمي ديدند همانطوري كه قرآن در چاپخانه هاي اروپا وامريكا در دنياي معاصر چاپ ومنتشر مي شود .
•  ابن عباس در قرائت قرآن توسط كسي كه داراي حيض است اشكالي نمي بيند .
• شيخ الباني از علماي حديث شناس معاصر هيچ دليلي براي منع حائض از قرائت قرآن نمي يابد وهرچند توصيه به داشتن طهارت مي نمايد .
• ابن عباس ،مذهب امام ابوحنيفه،ابن المنذر ،ابن حزم  ،داود وگروهي از سلف برجواز قرائت قرآن توسط كسي كه در حال جنب يا حيض است  رأي داده اند . وامام مزنی از شاگردان امام شافعی نیز تلاوت وخواند قرآن را برای کسی که در حیض است جائز میداند وبر این نظر است که حالات حیض غیر قابل دفع وهمیشگی است ومانند حدث اکبر نیست که با غسل ازبین رود .
• استاد يوسف قرضاوي با شرح ونقد نظر مخالفان وموافقان به حمل ،دست زدن وقرائت قرآن توسط جنب وحائض رأي مي دهد واز منعي براي حضور جنب وحائض در مسجد به شرطي كه از نيالودن مسجد مطمئن باشند نمي بيند .
• وامام قرطبي مي گويد : وگفته شده : جايز است لمس قرآن بدون وضو, و القليوبي از مذهب شافعي مي گويد  : ابن صلاح هيچ اشكالي درمس بطور مطلق نمي داند .
• امام بخاري ، داود ،طبراني وابن حزم هيچ اشكالي در قرآئت قرآن توسطكسي كه در حال جنابت است نمي بينند .
• نزد امام بخاري هيچ كدام از احاديث در منع حائض وجنب از قرائت قرآن به صحت نرسيده است .
• مر حوم سید قطب ، محمد عبده ، رشید رضا و... از کسانی که عمری را در راه تبین هدایت الهی صرف نمودند وبعضاً جان خویش را هم در راستای آن فدا کردند ، هیچ دلیلی برای اینگونه موانع فقهی در مسیر هدایت الهی نمی بینند .
• ودر آخر می گوئیم :آنچه مصلحت دین وهدایت خدایی است اجتناب ودوری از اینگونه احکام سخت گیرانه است وبدون ترس وبدون واهمه وبدون اینکه وسواسی به خود راه دهیم بپذیریم که حمل قرآن تلاوت آن دست زدن بر نوشته های آن چه توسط غیر مسلمانان وچه فردی که در حال حیض ونفاس است ویا دارای حدث اکبر یا اصغر باشد نه تنها اشکالی شرعی ندارد بلکه مانع خود ساخته ای است برای دوری از هدایت وعدم حضور در کلاس های درس قرآن . ونتیجه اش نه به مصلحت دین ونه قرآن است  وبا این احکام سخت گیرانه خود را محروم ساختن از هدایت پاداش فزونتری فرا چنگ نمی آوریم  وخدمتی را به قرآن عرضه نداشته ایم .
• قدسیت بخشی به کاغذ ونوشته ها وحروف وکلمات چیزی جز مشغول نمودن بشریت وبازداشتن آنها از درک پیام مقدس قرآن نیست  وبا این قدسیت آفرینی ها خودر از شکایت پیامبر در روز قیامت نجات نخواهیم داد آنگاه که ندا می دهد : ‏وَقَالَ الرَّسُولُ يَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً (سوره فرقان آيه  30‏  )  ترجمه : ‏و پيغمبر ( شكوه‌كنان از كيفيّت برخورد مردمان با قرآن ) عرض مي‌كند ، پروردگارا ! قوم من اين قرآن را ( كه وسيله سعادت دو جهان بود ) رها و از آن دوري كرده‌اند ( و از ترتيل و تدبّر و عمل بدان غافل شده‌اند ) .‏