دين و مدرنيته
مرداد ماه 1385
متن مقاله دکتر سروش در همايش 'دين و مدرنيته' *
به نام خدا
بس ستارة آتش از آهن جهيد وين دل سوزيده پذ رُفت و چشيد
ليك در ظلمت يكي دزدي نهان مينهد انگشت بر استارگان
ميكشد استارگان را يَك به يَك تا كه نفروزد چراغي بر فلك
منبع : سايت دكتر شروشhttp://www.drsoroush.com/photos.htm
حكمت يونانيان و حكمت ايمانيان

نوشتاري از آقاي دكتر سروش ديدگاه عبدالكريم سروش در مورد نسبت عقل و ايمان (حكمت يونانيان و حكمت ايمانيان) عنوان بحث حكمت يونانيان و حكمت ايمانيان است. اين تعبير را، از اشعار شيخ بهايي (شيخ بهاءالدين عاملي) كه در قرن يازدهم در ايران ميزيست وام گرفتهام تا در اطراف آن نكاتي را كه مبتلا به وضع فكري امروز ماست، مطرح سازم. شيخ بهاءالدين عاملي فرد بسيار مشهوري است.و....
پێشهكى ئهبو ئهعلاى مهودوودى بوکتیبی( المصطلحات الأربعة في القرآن)

ئهم چوار زاراوهیه : خودا (الاله) ، پهروهردگار (الرب) ، پهرستن (العباده) ، ئایین (الدین) ، بناغهو بنچینهى زاراوهكانى قورئانن و بانگهوازى قورئان لهدهورى ئهم چوار زاراوهیه دهسورِێتهوه. بهگشتى قورئان داواى ئهوه دهكات كه خوداى پهروهردگار تاك و تهنیایهو خۆى ههڵسورِێنهرى ئهم بونهوهرهیهو ههمو كهس پێویستى بهو ههیهو ئهو پێویستى بهكهس نیه،
گومانی خراپ له قورئاندا
گومانی خراپ (سوء الظن)
ماموستا حسن پینجوینی
بسم الـلـه الرحمن الرحیم
(یا ایها الذین امنوا اجتنبوا کثیرا من الظن، ان بعض الظن اثم، ولا تجسسواء ولا یغتب بعضکم بعضا، ایحب احدکم ان یاکل لحم اخیه میتا؟ فکرهتموه ! واتقوا الـلـه، ان الـلـه تواب رحیم) الحجرات / 12
واته: ئهی ئهوانهی برواتان هێناوه و ئیماندارن، خۆتان له بهشێکی زۆری گومان بپارێزن – چونکه - بهڕاستی ههندێ گومان تاوان و گوناحه. و جاسوسی مهکهن، به شوێن عهیبی یهکترا مهگهڕێن، و با ههندێکتان له پاشمله باسی ههندێکی ترتان به خراپه نهکات، ئایا یهکێ له ئێوه پێی خۆشه گۆشتی براکهی خۆی بهمردووی بخوات؟ پێتان ناخۆشه،-کهوابوو- له خوا بترسن، بێگومان خوایش زۆر لێبوردهو بهرهحمه...با بچینه خزمهت قورئان و لهسهرچاوه زوڵاڵهکهی شهربهتی شیفابهخشی دڵ و دهروون نۆش کهین و لهسایهیدا بحهسێینهوه و شهکهتی و ماندوو بوونی ژیانی دوور بوون له ڕێبازی قورئان دهرکهین..

بامداد ايمان:صداي ميانه ونوين است ،اميدش به بارش هدايت است ،بارش نور و معنويت بر حيات خشك وتاريك . ودر اين راستا بر اهداف زير رويكرد خود را رهسپار ساخته است :