وحیانی یا غیر وحیانی بودن الفاظ قرآن
با سلام
بعد از سؤال زیبای یکی از خبر نگاران از استاد عبد الکریم سروش در سطح جامعه ی دینی ایران طوفانی از اعتراض ونقد ودفاع وچاره اندیشی برپا گردید ومحافل قرآنی نیز با این سؤال مواجه شدند وبه همین مناسبت می طلبید که بامداد ایمان نیز با تمام توان به ان مسأله بپردازد وبرای همین لازم دانستیم مطالبی را هرچند کوتاه اما راهگشا برای تحلیل موضوع به عرض برسانیم .
1- اینکه قرآن سخن پیامبر است به هر صورتی که بیان گردد سخن تازه ای نه برای دکتر سروش است ونه تنها سخن ایشان . بدین معنا که دکتر عبدالکریم سروش قبلاً هم این مسأله را بیان نموده بودند مخصوصاًدر کتاب بسط تجربه نبوی ولی همه می دانند که مؤمنان مدافع قرآن ما لازم نمی بینند کتاب بخوانند !!- درصورتی که می خواهند مدافع کتاب هم باشند – وهمچنین این سخن در اولین روز مطرح شدن قرآن در سرزمین مکه مطرح گردید وعده ای ازمردم مکه با تمام توان این نظریه را در مقابل پیامبر مطرح ساختند ومی توان با توجه به پاسخ های قرآن به این جریان آن را بزرگترین جریان در مقابل نزول وحی دانست که قرآن در اکثر سوره ها به بیان دیدگاه آنان پرداخته است .
2- در تحلیل وجواب سؤالات بایستی موضوع مطرح شده کاملاً مشخص شود که این موصوع موضوعی درون دینی است یا برون دینی . زیرامسائل درون دینی پاسخی می طلبند وموضوعات برون دینی پاسخی دیگر .
وما دیدیم که بسیاری از پاسخ هایکه به ایشان داده شد با مسأله آقای سروش همخوانی نداشتند وتنها یک موضعگیری سریع بود در مقابل مسأله ای که تا کنون آن را نشنیده بودند وانتظار نداشتند از طریق استاد عبدالکریم سروش مطرح گردد .
وقتی می گوئیم درون دینی وبرون دینی منظور این است که در همین مسأله در درون دین پاسخ به شیوه ای داده شده که فرد همچون یک اصل وقانون بدان می نگرد که سیستم حرکتی خود را با آن هماهنگ سازد ودر درون اندیشه اسلامی قرآن کلام خداست ومحمد تنها وسیله ای برای انتقال وتعلیم وتبین آن و این اصل فکری قرآنی درون دینی است .
اما در برون دینی دیگر این اصل جایگاهی ندارد وتنها می تواند به عنوان یک گزاره مطرح شود در کنار گزاره های دیگر ومباحث آقای سروش یک مبحث کاملاً برون دینی است وگزاره ای است در کنار گزاره های دیگر .
ووقتی می گوئیم که برون دینی است بدین معنی است که ایشان برای نظریه خود به روش درون دینی حرکت ننموده اند .در درون دین برای اثبات قضیه ای به دنبال دلائلی از قرآن وسنت هستیم وایشان در فکر اثبات مباحث خود با قرآن وسنت صحیح نبوده اند وبه قرآن وسنت به عنوان یکی از منابع نظر داشته اند نه تنها منبع .
3-در چارچوب درون دینی مبحث ایشان می تواند بصورت زیر مطرح گردد که قرآن وسنت در مورد وحی چه دیدگاهی دارد وآن وقت با توجه به آیات واحادیث متواتر – مسأله ایمان به کتاب های الهی یک مسأله عقیدتی است ودلائل قوی می خواهد واحادیث ضعیف واحاد جایگاهی دراین مقوله ندارند – بیان می شود گه قرآن از نظر لفظ ومعنی از جانب خداست وپیامبر (ص)در این امر هیچ جایگاهی جز گرفتن ورانیدن ندارند . وبسیاری از پاسخ های داده شده به استاد سروش ناظر به این دیدگاه بود که پاسخی به ایشان نبود .
4- در بحث برون دینی هم این مقوله برای بشر آزاد گذاشته شده که در مقابل هر مسأله ای بیندیشد یا قبول نماید یا رد چه آن مسأله ارتباط به قرآن داشته باشد یا ارتباط با خدا ووجود او وقتی ذات خدا پهنه ی تفکر ورد وقبول باشد وحی به نحو اولی تر بایستی خود را آماده این نقد ونظرات نماید ودر این هنگام است بایستی با ابزار برون دینی به ستیز فکری پرداخت واین میدان جدال است وبایستی به نحو احسن انجام گیرد .
5-آقای سروش یکی از طرفدارن پلورالیسم دینی است ونظری که مطرح می سازد به معنای آخرین وتنها نظر نمیدانند بلکه دیدگاهی در مقابل دیگر دیدگاه ها می شمارند وقوانین برون دینی وپلورالیستی را بر سخن خویش جاری می شمارند .وچون یک اصل اعتقادی درون دینی نمی باشد .
6- از دو جهت بایستی از آقای سروش تقدیر نمود یکی از این جهت که دیدگاه خود را بدون کنایه وبا صراحت بیان داشته اند زیرا جز مخالفین اولیه قرآدر مکه تا عصر حاضر در جامعه اسلامی کمتر کسی با صراحت دیدگاه خود را در مورد مباحث دینی با صراحت بیان داشته اند – البته شاید از ترس جان ومال چنین شده باشد واین یکی از بزرگترین بحران های فکری مسلمانان است که مسائل حیات وزندگی را به مسأله اعتقاد وبینش انتقال داده باشند که جایگاهی در اندیشه قرآنی ندارد ،یعنی در بینش قرآنی کسی به اکراه وجبر حامل اعتقادی نمی گردد وبرای نپذیرفتن وحفظ اندشه ی مخالف از نظر مالی وجانی مورد تعرض قرار نمی گیرد هرچند عده ای از حاکمان اسلامی ومسلمانان بعد از عصر نزول بر این طریق گام نهادند- وبسیاری بوده اند که همین اندیشه را دقالب های رفتاری وبسته قرار دادند وبرای ما جدالی نیافریدند .ویکی دیگر اینکه ایشان زمینه ای برای فهم بسیاری از آیات ومباحث قرآنی گشودند واگر متفکریم مسلمان بخاطر سخن ایشان هم بازگشتی به اندیشه ی خود نمایند بزرگترین خدمت را به قرآن نموده اند .ومن همیشه از درد آفرینی های آقای سروش بهره گرفته ام واین درد آفرینی از هزاران مسکن فکری وشعارهای توخالی ودلخوشکردن به آنچه نداریم را بهتر میدانم .